Behandeling hormonale tekorten

Hormonen – bio-identieke moleculen

De tekorten van de patiënt worden aangevuld met bio-identieke moleculen. Dit wil zeggen dat de hormonen die gegeven worden precies dezelfde structuur hebben als degenen die we zelf produceren.

Dit maakt dat het terugkoppelende systeem, dat het lichaam heeft om eigen productie van hormonen te regelen, niet beïnvloed wordt, wat uitermate belangrijk is. Dit systeem blijft uiteraard alleen onbeïnvloed als de maximale referentiewaarde nooit overschreden wordt. Daarom vullen we de tekorten maar bij (= substitutie) tot de waarden van een 25-jarige of 75 % van de maximum referentiewaarde.

Er wordt nooit aan overdosage gedaan, er wordt niet aan doping gedaan. De patiënt wordt opnieuw op normale waarden teruggebracht, waarden die hij zelf had toen hij jong was en in sommige gevallen zelfs nooit gehad heeft.

Hormonale substitutie

Zoals hierboven uitgelegd krijgt de patiënt een hormonale substitutie met bio-identieke moleculen en wordt de substitutie nooit boven de fysiologische (biologisch normale) waarde opgevoerd.

Alle tekorten worden niet tegelijk aangevuld. Men kan dit doen in gevallen van extreme dringendheid maar dit is niet aangeraden. Er wordt gestart met de ernstigste tekorten en met de basis in de hormonologie en dit is de schildklier. De schildklier zwengelt immers het ganse metabolisme aan en bevordert de bloedtoevoer naar klieren en organen zodat eens de patiënt een goede schildklier substitutie krijgt, er een deel van de andere klieren mogelijks opnieuw beginnen te produceren.

Maar een schildkliersubstitutie zonder een correctie van een te lage cortisol waarde, heeft geen zin. Cortisol zorgt er immers voor dat het schildklierhormoon in de cellen geraakt en daar zijn werk kan doen.

Ook is het belangrijk om stap voor stap te substitueren omdat het ene hormonaal systeem het andere beïnvloedt en er een volgorde moet gerespecteerd worden.
Verder is dit ook een ideale manier om de patiënt aan de behandeling te laten wennen en hem goed de effecten van elk hormoon te laten ervaren en te leren kennen.

Start men alles tegelijk dan kan de patiënt geen onderscheid maken tussen de effecten van de verschillende hormonen.
Tevens krijgt zijn metabolisme een enorme duw, daar waar dit al jaren of heel zijn leven op een laag pitje stond.

De ideale dosis van elk hormoon zoeken voor elke patiënt is een echt maatwerk.
Daarom worden er het eerste jaar om de 3 maanden labo-onderzoeken (bloed en urine) uitgevoerd om de dosis aan te passen en zo te komen tot de beste oplossing voor elke patiënt.
Eens de patiënt gestabiliseerd is, volstaat het om dit om de 6 maanden te doen.

De bio-identieke hormonen worden genomen onder verschillende vormen : tabletten of capsules, liposomale gel om op de huid aan te brengen en twee hormonen, insuline en groeihormoon, dienen weggespoten te worden.

Dit laatste wordt door de arts aangeleerd en is absoluut niet pijnlijk.