Inleiding

Hormonen worden door klieren geproduceerd en vervullen de rol van chemische boodschappers in ons lichaam. Zij worden in het bloed op een draageiwit vervoerd en komen zo in de weefsels terecht waar ze hun werk doen. Sommige hormonen zijn overal actief zoals schildklieren, andere hormonen gaan heel gericht te werk.

Hormonen bepalen ons psychisch, emotioneel en lichamelijk welzijn. Ze zijn niet enkel belangrijk voor ons welzijn, maar hormonen zijn essentieel om te kunnen leven.

Bijvoorbeeld zonder schildklier of cortisol is leven onmogelijk en sterft de patiënt.
Verder beïnvloeden ze onze hersenen op een dergelijke wijze dat ze onze emoties en gedrag gaan bepalen.
De mens is op zijn hoogtepunt, wat zijn betreft hormonale productie, als hij 18 à 20 jaar is. Natuurlijk bepalen erfelijke bagage, voeding en levensstijl of men wel dat hoogtepunt bereikt. Dit maakt dat zelfs jonge mensen (kinderen en adolescenten) reeds belangrijke tekorten kunnen vertonen.

Vanaf de leeftijd van 25 jaar is onze hormonale productie al een flink stuk afgenomen.
Tegen de leeftijd van 40 à 45 jaar zitten we al onder de helft van onze capaciteit en gaat het gewoon verder bergaf.
En dit geeft uiteraard klachten, zowel op lichamelijk vlak (uiterlijke kenmerken en klachten) als op emotioneel en psychologisch vlak. Dit zal hieronder uitgebreid beschreven worden.

AAT beoogt dan de stimulatie van de eigen productie in de mate van het mogelijke met vitaminen, oligoelementen en voedingscorrecties. Zijn de tekorten te groot en de klieren van de patiënt uitgeput, dan gaat men over tot het geven van hormonen. Men past eigelijk bij wat de patiënt zelf niet meer kan maken en brengt hem terug op de leeftijd van 25 jaar. Iedereen aanvaardt dat iemand met diabetes, die niet genoeg insuline aanmaakt, zichzelf insuline moet toedienen om gezond en in leven te blijven. Dit geldt ook voor de andere hormonen.
Het resultaat is een gezonde en fitte patiënt die goed in zijn huid zit en het leven weer aankan. De hormonen die gegeven worden, zijn bio-identische moleculen. Dit wil zeggen dat ze precies dezelfde structuur hebben als van diegene die ons lichaam zelf aanmaakt.

Verder worden nooit de waarden van ¾ van de maximale normale waarden overschreden zodat er ook nooit neveneffecten zijn.
Dit is logisch want men gaat toch ook niet jonge mensen die in een goede hormonale productie hebben en in blakende gezondheid zijn, behandelen om die productie te remmen.

Jonge mensen zijn gezond, kunnen alles aan, hebben veel plannen en verwezenlijken die ook. Dit is de voor ons normale toestand waar AAT de patiënt opnieuw naartoe brengt.
Hieronder wordt per hormoon beschreven wat de klachten zijn bij een tekort, hoe de patiënt zich voelt en hoe hij eruit ziet.